De kleine Eva wordt eindelijk gezien

Een diep verdriet werd gevoeld door mensen die een reading via een foto of een ketting van een cliënt deden. Verdriet wat de cliënt zelf echter niet voelt. Is dit verdriet wel van haar of draagt zij dit van een ander? Ze wil heel graag weten waar dit verdriet vandaan komt en we besluiten dat ze probeert contact te maken met dit verdriet.

Het verdriet
We doen het nu m.b.v. blaadjes, waar woorden opkomen te staan. We beginnen met IK, ze gaat op dit blaadje staan en stelt de vraag, waar het verdriet vandaan komt en dan gaat ze voelen. Oh, wat vindt ze het moeilijk om naar het gevoel te gaan en in dit geval naar het verdriet. Er is duidelijk angst om dit te mogen voelen. Na verschillende stappen voelt ze uiteindelijk wel het verdriet. Het is wel degelijk haar eigen verdriet.

Ze is in de energie van de kleine Eva gestapt en voelt haar verdriet, haar alleen zijn, haar eenzaamheid. Ze zit in het donker, helemaal weggestopt, ontstaan in de periode dat zij als peuter door verbranding geïsoleerd in het ziekenhuis heeft gelegen. Niemand mocht toen bij haar komen. Zij heeft uitgereikt, zoals dat bij het opstellen wordt genoemd, maar dit werd niet gezien (zoals Eefje dit ervaren heeft). Een onderbroken uitreiking wordt dit genoemd. Hier is haar verdriet ontstaan. Te jong om te beseffen dat mama wél heel graag bij haar wilde zijn, maar niet mocht. Hier is het gevoel van niet gezien, niet gehoord worden ontstaan, wat door haar hele leven heeft gespeeld.

Het kleine kind wordt nu getroost. De cliënt heeft automatisch haar armen om haarzelf heen geslagen en gaat wiegen. Ze vertelt dat Eefje nu gezien is, dat ze veilig is en dat de volwassen Eva er altijd voor haar zal zijn. Langzaam wordt het verdriet minder. Dit wordt een innerlijk kind heling genoemd, waar ik in een andere blog meer over zal vertellen. Waarschijnlijk zal ze dit vaker moeten doen, omdat het verdriet heel diep zit. Een paar dagen later is er nogmaals contact geweest met het kleine kind en de donkere ruimte waar ze eerst in zat, was een stuk lichter geworden.

Wat mooi is aan de opstelling, dat ook de houding veranderde. In het begin stond ze, op het blaadje met IK, in elkaar, onzeker, met de handen beschermend voor de buik en aan het eind heeft ze een meer nonchalante, ontspannen houding, van wie doet mij wat.

Het wil nu niet zeggen, dat ze zich niet meer klein maakt, zich niet gezien voelt, maar op het moment dat het nu gebeurt, zal ze zich dat veel eerder bewust worden en weten dat ze weer even in de energie van klein Eefje is gestapt en daar kan ze nu wat mee doen en zal het steeds minder gebeuren.

Bij je gevoel komen
Door naar je gevoel te gaan, kom je vaak bij een herinnering van vroeger uit, die met de emotie te maken heeft. Dit kan iets groots, ingrijpends zijn geweest, maar ook een opmerking kan invloed gehad hebben, hoe jij je voelt, je gedraagt. De ene keer is het bewust worden, waar iets vandaan komt al voldoende. Een andere keer moet er nog iets getransformeerd en geheeld worden.

Tijdens een sessie kan ik gebruikmaken van verschillende methoden om bij je gevoel te komen, waaronder dus een 1 op 1 opstelling. Hier maak je bijv. gebruik van poppetjes, tekenen of via blaadjes. Het op blaadjes (met woorden) gaan staan, vind ik heel fijn om mee te werken, omdat je echt in de energie stapt.

Heb je een vraag of een probleem en wil je eens ervaren, voelen wat een opstelling voor je kan betekenen, ik help je graag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *